A great man is one who collects knowledge the way a bee collects honey and uses it to help people overcome the difficulties they endure - hunger, ignorance and disease!
- Nikola Tesla

Remember, remember always, that all of us, and you and I especially, are descended from immigrants and revolutionists.
- Franklin Roosevelt

While their territory has been devastated and their homes despoiled, the spirit of the Serbian people has not been broken.
- Woodrow Wilson

Snežana Bogdanović: Hajde da iz ovoga izvučemo neke pouke i budemo bolji

Početkom devedesetih, Snežana Bogdanović je već imala ozbiljnu karijeru, ostvarila je čitav niz zapaženih uloga u pozorištu, u klasičnim i savremenim komadima... Bila je vodeća pozorišna, filmska i televizijska glumica Jugoslavije. Napustila je zemlju nakon njenog raspada, 1994. godine. Živi u Njujorku ca suprugom, glumcem Uliksom Fehmijuom i ćerkom Nikom, i neprestano se vraća na Balkan gde sa uspehom snima TV serije i filmove.

Ostvarila je čitav niz zapaženih uloga u pozorištu, u klasičnim i savremenim komadima, Ibzenovom Per Gintu, Brehtovom Dobrom čoveku iz Sečuana, Euripidovoj Elektri, Mački na usijanom limenom krovu, u Dami s Kamelijama, predstavi Zapali me.

Za ulogu u filmu Kuduz dobila je Zlatnu arenu u Puli i nominovana za nagradu Evropske filmske akademije.

Nedavno je izuzetnom ulogom u filmu Šavovi još jednom pokazala raskoš svog talenta. U Beogradu smo je videli na Festu, gde je prikazan film Sin u kojem glumi sa suprugom Uliksom.

Bilo je to neposredno pre pendemije. Jednim od poslednjih letova vratili su se u Njujork koji je cada grad sa najviše obolelih od koronavirusa na svetu.

Korona neprikosnovena rediteljka, Grad anđela sada je Grad plavog neba

BOJANA JELOVAC, POZORIŠNA REDITELJKA, ZA DNEVNE NOVINE IZ LOS ANĐELESA

[Preuzmite PDF]

Iako nijesmo vjerovali u takvu dramaturgiju događaja, korona nam je pokazala da je neprikosnovena rediteljka koja je samoinicijativno počela da “režira” naše živote na globalnom nivou, ukazuje Jelovac

Prije nekoliko mjeseci bilo je nezamislivo da će Los Anđeles ikada stati i bar na trenutak zastati, grad sa ogromnom filmskom industrijom, specifičnom energijom, konstantno velikom frekvencijom posjetilaca, počinje razgovor za Dnevne novine pozorišna rediteljka iz Tivta Bojana Jelovac koja se, usljed pandemije korona virusa, zadesila u Kaliforniji.

Mlada umjetnica došla je u Los Anđeles turistički, ali je njen povratak u rodnu zemlju planiran za maj, otkazan. “Upravo mi je javljeno da je let otkazan, što u ovakvim okolnostima ne iznenađuje”, nastavlja razgovor Bojana.

Mirjana Joković: Ono što ti treba samo je pitanje duhovne hrane

Da je Mirjana Joković bila samo Milica u „Maloj“, Kalifornija u „Sivom domu“, Dina u „Zaboravljenima“, Ana u filmu „Vukovar, jedna priča“ ili Natalija Zokov u „Podzemlju“ – bilo bi dovoljno za jednu karijeru.

Ova glumica unikatnog talenta bila je i deo legendarnih pozorišnih predstava „Buđenje proleća“, „Bal“, okušala se igrajući i u stranim filmovima, rame uz rame sa Danijel Dej Luisom, a u razgovoru za Danas, zamoljena da prođemo kroz sve ono ostalo što je radila i ovde i u Americi, gde danas živi, nabraja neke od projekata uz konstataciju „i karijerica mi se nekako održavala“.

U toj „karijerici“, u ovom momentu, Mirjana Joković je na poziciji šefice katedre na Kalifornijskom institutu umetnosti (California Institute of the Arts), gde predaje dva predmeta.

Призрен у Америци

Ако узмем крила своја ујутро
и настаним се на крајевима мора,
и тамо ће ме рука Твоја водити и
прихватиће ме десница Твоја.
Псалам Давидов 138, 9-10.

На позив Његовог Преосвештенства Епископа Западноамеричког Г. Максима, професор Призренске богословије г. Дејан Ристић гостовао је у Епархији за време прославе Епархијских Дана, крајем августа и почетком септембра 2018. године, заједно са три богослова, Миланом Костићем, Димитријем Николићем и Марком Стриковићем. Професор Ристић предаје у Богословији Св. Кирила и Методија у Призрену, од њене обнове 2011. године. Ово је његова друга посета Америци.

Novak Djokovic: Believe in Your Dreams

By Milos Rastovic

Novak Djokovic, Serbian Tennis Player, became the first tennis player in history who won all nine ATP Masters 1000 Tournaments. On August 19th, 2018, Djokovic beat Roger Federer in the final match at the Western & Southern Open, Cincinnati, OH. During the final match and after, the audience at the stadium in Cincinnati was cheering “Nole, Nole.” Echo of the long desired win from the stadium in Cincinnati passed like a thunder to the homeland and other countries and continents where the Serbian Diaspora lives. Djokovic received a salve of greetings from his funs.

After the final match, Djokovic expressed his feelings about the success: “Definitely one of the most special moments in my career. Achievements, making history of the sport that I truly love is a great privilege and honor and something that I’ll be very proud of for the rest of my life.”[Western & Southern Open, August 19, 2018, Novak Djokovic, ASAP Sport] Although Djokovic failed to win this tournament five times, he still has kept coming back. According to him, the trophy was a big motivation, and he did not want to think about making history too much because he had “some failed attempts.” His strong will and fighting spirit made him persistent and never gave up his intention to win: “That’s something that I was hoping is going to happen again, and I believed that it will and it did. It was by far the best performance of the week.”[Western & Southern Open, August 19, 2018, Novak Djokovic, ASAP Sport]

Од српског Јерусалима до подршке независности

 

КОСОВСКО ПИТАЊЕ У АМЕРИЦИ - НА ВИДОВДАН 100 ГОДИНА КАСНИЈЕ

Чињенице о улози и доприносу Србије победи савезницима нису „неупотребљива прашњава архива” која је небитна за будућност односа Србије са светом. Напротив, могу и те како да допринесу превазилажењу неких разлика у мишљењима и перцепцији Србије данас, сматра амбасадор др Љиљана Никшић

Видовдан је трагичан и славан датум српске историје, који је тако уважаван и у Америци пре тачно сто година. Тада овај национални и верски празник, којим се слави Косовски бој, није носио контроверзе, које му неки у Србији и многи ван ње данас спочитавају, или би желели да му учитају.

Тада се у Вашингтону, Паризу, Лондону није спорила теза да је Србија 1912. године „своје повесно бојно поље вратила у окриље своје националне територије” и да је Косово „српски Јерусалим” (цитати из текстова у „Њујорк тајмсу” пре једног века).

Syrian Christian Looking for a Place in Herzegovina

Interview with Archbishop Benjamin (Atas) of the Syriac Orthodox Church in Sweeden

H.E. Mor Dioscoros Benyamin Atas belongs to the Holy Synod of the Syriac Orthodox Church of Antioch (Eastern Orthodox, Non-Chalcedonian). He was born on 3rd January 1964 in Bakisyan, Turkey. His elementary education was in the local village school from where he learned the basics of Turkish language. In 1989 Benyamin was ordained a priest. As a priest, he was deeply involved in looking after the spiritual needs of the diocese where he preached the faithful, the Christian teachings and the true faith. He also inspired the faithful, irrespective being young or old, to study the Syriac language. When the Syriac letters were available on computers, H.E. started to write books, some of which were published later. During these days, he studied German and English languages also. Later he went to U.S.A for three years to have his theological studies in a Roman Catholic university in New Jersey. While in U.S.A he served the church assemblies in Washington, New York, Chicago, Florida and New Jersey.  In 1995 he headed for the patriarchate in Syria on the request of His Holiness the Patriarch. Being in the patriarchate H.E. was dressed with the holy cross and sent to the new diocese in Sweden as a substitute. On February 11, 1996, H.E was consecrated Metropolitan and was appointed as the Patriarchal-Vicariate for the Archdiocese of Sweden.

Džekson – mala Srbija

Nigde ne postoji takav ugled Srba i uticaj u nekom američkom gradu kao u Džeksonu, kao što ne postoji ni jedan grad u SAD koji toliko poštuje srpske korene, smatra Milina Jovanović autorka knjige Svi putevi vode u Džekson

Kao neprijatni kamenčić u cipeli koji vas uporno žulja i nervira, tako i Srbima širom Amerike smeta loš imidž koji je našem narodu sistematski nametnut još pre raspada SFRJ i bombardovanja 1990. godine. Otuda je i većina njihovih intelektualnih napora i aktivnosti usmerena da dokažu svetu i Americi da su Srbi kao narod nepravedno ocrnjeni. Beograđanki Milini Jovanović, sociologu prava koja danas živi u Kaliforniji, put ka drugačijem viđenju Srba među Amerikancima išao je preko Džeksona i njene studije o istorijatu tamošnje srpske zajednice pod naslovom “Svi putevi vode u Džekson” u ediciji Serbika Amerikana izdavačke kuće Sebastijan pres zapadnoameričke eparhije SPC.

Do odlaska u Ameriku autorka je radila u Insitutu za sociološka i kriminološka istraživanja u Beogradu, a usput je magistrirala na ženskim studijama i u Srbiji i u SAD. U Americi je bila zaposlena u jednoj vijetnamskoj humanitarnoj organizaciji, prvo kao volonter a onda i profesionalac, zatim u jednom finansijskom časopisu, a sada radi u okrugu Santa Klara u San Hozeu u programu za emigrante. I saživela se sa onim što su preživljavali Srbi iz Džeksona.

More Articles ...

Page 1 of 5

SA

 

People Directory

Dimitrije Mita Postich

Dimitrije Mita Postich, a resident of Portola Valley since 1972 and widowed since 2011, died peacefully on the 27th of April, 2013.  Dimitrije was born on the 15thof July, 1932 in Belgrade, Yugoslavia where he grew up, later attending the University of Belgrade where he earned his master’s degree in Electrical Engineering in Telecommunications and Electronics in 1957.  Dimitrije immigrated to the United States in 1959 at the age of 27 to join his mother, Mirjana, and father, Milivoj Postich.  

.
Read more ...

Publishing

God Views Us Through Love

by Ignatije (Midic), bishop of Branicevo-Pozarevac

The present volume collects essays and articles written by Bishop Ignatije on man within history and within the Church; on the roots of the Church according to Saint Maximus the Confessor; on how God views us through love; about a call to rediscover our true self in our neighbor; on reconciliation in society and policy; on iconising that which is to come seen in the Iconography of Stamatis Skliris.