A great man is one who collects knowledge the way a bee collects honey and uses it to help people overcome the difficulties they endure - hunger, ignorance and disease!
- Nikola Tesla

Remember, remember always, that all of us, and you and I especially, are descended from immigrants and revolutionists.
- Franklin Roosevelt

While their territory has been devastated and their homes despoiled, the spirit of the Serbian people has not been broken.
- Woodrow Wilson

Priča o Americi, filmu i ocu: Reditelj Srđa Penezić vretio se posle tri decenije u Srbiju

Priču o životu u Americi, svom filmu "Dobrica" i ocu, Slobodanu Peneziću Krcunu, pratićemo u emisiji "Srbija na vezi"

Reditelj Srđa Penezić, proveo je više od tri decenije u Njujorku i Los Anđelesu, a pre nekoliko godina vratio se u Srbiju. Priču o životu u Americi, svom filmu "Dobrica" i ocu, Slobodanu Peneziću Krcunu, pratićemo u emisiji "Srbija na vezi" (RTS 2, 16.50), urednice Tamare Drezgić.

Peneziću je Amerika oduvek bila kulturno bliža, kroz muziku, književnost i film. Međutim, kada se posle više od 30 godina vratio u domovinu, shvatio je da se mnogo bolje oseća i razume sa našim ljudima nego sa Amerikancima. Da više pripada ovde, nego tamo. Jedan događaj u Americi inspirisao ga je da napiše scenario za film "Dobrica", koji je i režirao. Glavnu ulogu tumači Slavko Štimac, a film je okupio naše ljude koji žive u Srbiji i Americi, Mirjanu Joković, Radana Popovića.

Srđa će, u emisiji, evocirati i uspomene na svoga oca, Slobodana Penezića Krcuna, nekadašnjeg predsednika Izvršnog veća Skupštine Srbije, jednu od najvažnijih ličnosti posleratne Jugoslavije. Njegov život, ali i saobraćajna nesreća u kojoj je nastradao, 1964. godine, i danas predstavljaju jednu od najvećih misterija Titovog vremena.

Kada je 1980. godine, sa drugom, Velimirom Abramovićem, otišao u London, Srđa je maštao o tome da napišu roman. Posle godinu dana, Velja se vratio u Jugoslaviju, a Penezić je otišao u Ameriku. Živeo je najpre u Njujorku, gradu koji ga je mnogo podsećao na Beograd, a prelaskom u Los Anđeles počeo je da radi u struci. Tokom godina provedenih u Americi, Srđa je sretao mnoge naše ljude koji su iz različitih razloga napustili Jugoslaviju i Srbiju.

M.J.M. | 12. jun 2020.
Izvor: Novosti


SA

 

People Directory

Sedam generala srpskog porekla

piše: Marko Lopušina

Admiral Stevan Mandarić bio je ratni heroj i osvajač Japana, a Rudolf Ostović sa 35 godina najmlađi američki general i savetnik Kolina Pauela. Tereza Đurić ušla u anale američke vojske - 2008. postala je brigadni general.

SVAKAKO najpoznatiji srpski oficir u Americi bio je admiral Stevan Mandarić. Ovaj potomak naših iseljenika rođen je 1911. u Feniksu. Njegov otac Samojlo Mandarić došao je iz Vrepca u Liki, a majka Sofija rođena je u Slavoniji. Još u srednjoj školi Stevan je postao posvećen vojsci kao "haj skul kadet". Sa 14 godina, tvrdeći da ima 18, priključio se Nacionalnoj gardi. Istovremeno je radio u novinama u Freznou kao reporter. Tri godine kasnije postao je narednik u Nacionalnoj gardi. Bio je jedan od retkih Srba koji su završili Pomorsku akademiju u Anapolisu, u državi Merilend.

Kada je kalifornijski kongresmen Barbur postavio 18-godišnjeg Stevana Mandarića u američku Pomorsku akademiju 1929. godine, niko nije mogao zamisliti šta će sve tog mladića čekati u tri decenije dugoj pomorskoj karijeri.

Read more ...

Publishing

Sailors of the Sky

A conversation with Fr. Stamatis Skliris and Fr. Marko Rupnik on contemporary Christian art

In these timely conversations led by Fr. Radovan Bigovic, many issues are introduced that enable the contemporary reader to deepen and expand his or her understanding of the role of art in the life of the Church. Here we find answers to questions on the crisis of contemporary ecclesiastical art in West and East; the impact of Impressionism, Expressionism, Cubism, Surrealism and Abstract painting on contemporary ecclesiastical painting; and a consideration of the main distrinction between iconography and secular painting. The dialogue, while resolving some doubts about the difference between iconography, religious painting, and painting in general, reconciles the requirement to obey inconographic canons with the freedom essential to artistic creativity, demonstrating that obedience to the canons is not a threat to the vitatlity of iconography. Both artists illumine the role of prayer and ascetisicm in the art of iconography. They also mention curcial differences between iconography in the Orthodox Church and in Roman Catholicism. How important thse distinctions are when exploring the relationship between contemporary theology and art! In a time when postmodern "metaphysics' revitalizes every concept, these masters still believe that, to some extent, Post-Modernism adds to the revitatiztion of Christian art, stimulating questions about "artistic inspiration" and the essential asethetic categories of Christian painting. Their exceptionally wide, yet nonetheless deep, expertise assists their not-so-everday connections between theology, ar, and modern issues concerning society: "society" taken in its broader meaning as "civilization." Finally, the entire artistic project of Stamatis and Rupnik has important ecumenical implications that aswer a genuine longing for unity in the Christian word.

The text of this 94-page soft-bound book has been translated from the Serbian by Ivana Jakovljevic, Fr. Gregory Edwards, and Andrijana Krstic. Published by Sebastian Press, Western American Diocese of the Serbian Orthodox Church, Contemporary Christian Thought Series, number 7, First Edition, ISBN: 978-0-9719505-8-0